A A A

Podstawowe informacje

Jednostka Ratowniczo - Gaśnicza nr 4

Nowe Szkoty

ul. Marynarki Polskiej 177

80-868 Gdańsk

tel. (058) 320-16-03, (058) 301-29-24

tel. MSWiA  743-304-02, 743-02-08(09)

fax (058) 320-17-40

e-mail: 

Jednostka Ratowniczo - Gaśnicza nr 4 Państwowej Straży Pożarnej w Gdańsku  została powołana dnia 1 lutego 1994 roku, przez Komendanta Głównego PSP nadbryg. Feliksa Delę. Mieści się na terenie Stoczni Północnej S.A. przy ul. Marynarki Polskiej 177 Gdańsk Nowe Szkoty i wchodzi w skład Komendy Miejskiej PSP w Gdańsku. 

Do zadań Jednostki należy w szczególności:

  • organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczo – gaśniczych, likwidacji miejscowych zagrożeń oraz wykonywanie specjalistycznych czynności ratowniczych w przypadku powstania zagrożenia,
  • utrzymywanie w gotowości sprzętu i urządzeń do prowadzenia działań ratowniczo – gaśniczych,
  • współdziałanie z innymi podmiotami ratowniczymi i służbami funkcjonującymi w ramach Zintegrowanego Systemu Ratowniczego Miasta Gdańsk,
  • organizowanie ćwiczeń i doskonalenia zawodowego.

Podstawowymi zadaniami jednostki jest prowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczych na określonym obszarze działania oraz udział w akcjach poza nim. JRG-4 chroni obszar o powierzchni 38 km 2, zamieszkały przez ok. 36 tys. mieszkańców. Obszarem działania JRG-4 są granice:

Kanał Portowy, Martwa Wisła, Kanał Kaszubski, Motława, ul. Grodzka (bez tej ulicy), ul. Podwale Staromiejskie, ul. Hucisko (bez tej ulicy), częściowo ul. 3-go Maja, od Dworca Głównego PKP wzdłuż torów kolejowych do Al.Zwycięstwa, Al. Zwycięstwa (bez tej ulicy), ul. Miszewskiego (bez tej ulicy), ul. Wyspiańskiego (bez tej ulicy) do Placu Komorowskiego, ul. Chrobego, ul.Hallera do linii brzegowej Zatoki Gdańskiej. Obejmuje takie dzielnice jak:

  • Brzeźno,
  • Nowy Port,
  • Letnica,
  • Młyniska,
  • część dzielnicy Śródmieście,
  • część dzielnicy Wrzeszcz.


Dowództwo JRG 4

DOWÓDCA JEDNOSTKI RATOWNICZO - GAŚNICZEJ NR 4 W GDAŃSKU

mł. bryg. Tomasz Czyż

ZASTĘPCA DOWÓDCY JEDNOSTKI RATOWNICZO - GAŚNICZEJ NR 4 W GDAŃSKU

mł. bryg. Jacek Jakóbczyk

Historia JRG 4

Sprawą zapobiegania i gaszenia pożarów zajmowano się w Polsce od najdawniejszych czasów. Odpowiednia organizacja ochrony mienia przed pożarami i klęskami żywiołowymi stanowiła troskę władz i właścicieli nieruchomości. 

Oto jak wyglądały wówczas wskazówki z “regulaminu ogniowego”:

“...Porządek około gaszenia być winien. Do gaszenia mają być naznaczeni w każdym domu, czego kto przy ogniu ma pilnować. Naprzód kilkanaście mężów sprawnych, co by rozkazywali i rządzili przy ogniu. Jednych dzielić, aby bieżyli z siekierami, drudzy z hakami, trzeci z drabinami, drudzy z sikawkami, z wiadry i cedry..., a gdy trwoga ustanie, opatrzeć kto się stawił, kto nie stawił, kto pierwej którym naczyniem...”

Dzisiaj wszystkie przepisy, regulaminy i inne sprawy związane z ochroną przeciwpożarową reguluje Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej i o ochronie przeciwpożarowej.

Do realizacji zadań związanych z organizacją pożarnictwa utworzona została Komenda Główna Straży Pożarnych. Utworzenie tego organu odegrało istotną rolę w szybkim scentralizowaniu ochrony przeciwpożarowej. W miastach rozpoczęły swą działalność Zawodowe Straże Pożarne podległe resortowi Spraw Wewnętrznych, natomiast na terenie wsi Straże Ochotnicze. W kluczowych dla gospodarki narodowej zakładach powołano Zakładowe Zawodowe Straże Pożarne.

Jedna z takich Zakładowych Zawodowych Straży Pożarnych została powołana na terenie Stoczni Północnej w Gdańsku dnia 01 kwietnia 1953 roku. Pierwszym Komendantem został starszy ogniomistrz Paweł Mankowicz, zaś od lipca 1953 roku jego miejsce zajął Bolesław Marciński. W jednostce znajdował się wówczas jedynie poniemiecki samochód pożarniczy marki “Klockner” wraz z niezbędnym wyposażeniem. Załogę stanowiły 22 osoby.


Zagrożenie pożarowe, z uwagi na to, że Stocznia budowała i remontowała w tym okresie tabor kolejowy oraz drewniane jednostki pływające – było wyjątkowo wysokie. Ogólne zagadnienia bezpieczeństwa pożarowego statków w budowie i w remoncie nie były jeszcze jednoznacznie uregulowane, a prace pożarowo-niebezpieczne jedynie w sporadycznych przypadkach były zabezpieczone we właściwy sposób.


Zagrożenie pożarowe, z uwagi na to, że Stocznia budowała i remontowała w tym okresie tabor kolejowy oraz drewniane jednostki pływające – było wyjątkowo wysokie. Ogólne zagadnienia bezpieczeństwa pożarowego statków w budowie i w remoncie nie były jeszcze jednoznacznie uregulowane, a prace pożarowo-niebezpieczne jedynie w sporadycznych przypadkach były zabezpieczone we właściwy sposób.

Nadmienić jednak należy, iż od pierwszych dni powojennej odbudowy Stoczni Północnej i organizacji produkcji doceniono znaczenie właściwego zabezpieczenia przeciwpożarowego. Zrozumiano, że skutki pożarów dają się odczuć w dość szerokim zasięgu. Pożar w zakładzie produkcyjnym traktowano jako uszczerbek w majątku narodowym i zaprzepaszczenie pracy setek ludzi.

W związku z powyższym rozpoczęto kształcenie zawodowe strażaków, z roku na rok zwiększano stan osobowy jednostki, który od momentu jej utworzenia, w ciągu trzech lat zwiększył się o 100 % z 22 osób w roku 1953 do 44 osób w 1956 r

Zakładowa Zawodowa Straż Pożarna zaczęła reprezentować w dość krótkim czasie wysoki poziom wyszkolenia i sprawności fizycznej. Potwierdzały to liczne zawody pożarnicze, w których drużyna z “Północnej” zajmowała często miejsca na podium.





W następnych latach istnienia jednostki, pod dowództwem kolejnych Komendantów tj. od 01.04.1973 r. - kpt. poż. Witold Siekierski, 01.04.1977 r. - mjr poż. Stanisław Rachwalik rozpoczęła się budowa nowej strażnicy oddanej do użytku w 1978 r., a która służy strażakom do dnia dzisiejszego.



Zwiększono również ilość i jakość sprzętu pożarniczego. Zakupiony został m.in. samochód gaśniczy “Mercedes Benz” o nowoczesnych parametrach taktyczno-technicznych, agregat na pianę lekką “Skum”, motopompy i pompy głębinowe, a także inny niezbędny do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych sprzęt.





Kolejnymi Komendantami jednostki byli : od 01.03.1989 r. st.bryg. Zygmunt Bryś, a od 1994 r. - st.asp. Kazimierz Rzepka.



Od chwili wejścia w życie nowych ustaw tj. od 1991 r. straż przeszła bardzo dużą transformację, poszerzając zakres realizowanych zadań o szeroko pojęte ratownictwo, w tym : drogowe, techniczne, wysokościowe, chemiczne itp.. 

Ustawy te rozpoczęły nowy okres historii kształtowania się ochrony przeciwpożarowej. Na ich podstawie, dnia 01 lipca 1992 r. powołuje się Państwową Straż Pożarną jako zawodową, umundurowaną i wyposażoną w specjalistyczny sprzęt formację, przeznaczoną do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi zagrożeniami.


Na podstawie porozumień pomiędzy Dyrekcją Stoczni Północnej, a Komendantem Głównym PSP – Zakładowa Zawodowa Straż Pożarna Stoczni Północnej została przekształcona w Jednostkę Ratowniczo- Gaśniczą Państwowej Straży Pożarnej. Akt powołania miał miejsce dnia 1 lutego 1994 r., a podpisał go ówczesny Komendant Główny PSP nadbryg. Feliks Dela.

Obowiązki Dowódcy jednostki powierzono st.asp. Kazimierzowi Rzepka, który pełnił je do lipca 1995 roku, następnie Dowódcą JRG-4 został mł.bryg. Jacek Łychowid, pełniąc służbę na tym stanowisku do lipca 2004 r. Od 01 lipca 2004 r. do chwili obecnej służbę na stanowisku Dowódcy JRG-4 pełni mł.bryg. Tomasz Czyż.