A A A

Podstawowe informacje

Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza nr 1

Gdańsk Wrzeszcz

ul. Partyzantów 34

80-254 Gdańsk

tel. (058) 347-78-58(59)

tel. MSWiA 743-02-58(29)

e-mail:  

Jednostka Ratowniczo – Gaśnicza Państwowej Straży Pożarnej Nr 1 w Gdańsku powołana została 1 lipca 1992, chroni obszar o pow. 45km2 zamieszkały przez około 136 tysięcy mieszkańców, którego granice stanowią: od północy linia wyznaczona ulicami; w dzielnicy Gdańsk Osowa - Teleskopowa, Meteorytowa, Obwodnica Trójmiejska, Bytowska, Kwietna, następnie leśną drogą od ulicy Kwietnej przez wzgórze Głowica do ul. Bażyńskiego, następnie ulicą Kołobrzeską do torów kolejowych, wzdłuż torów kolejowych do ulicy Solikowskiego, następnie granicą ogródków działkowych im. Solikowskiego, północną granicą parku im. Jana Pawła II, między ul.Biały Dwór i Rozstaje do Al. Jana Pawła II do Czarny Dwór. od zachodu granicę obszaru działania stanowią granice miasta Gdańska z gminą Żukowo, od południa granica obszaru działania przebiega ulicami: Kartuską do Obwodnicy Trójmiejskiej, za obwodnicą osiedle Kiełpinek i dalej terenem niezabudowanym do ul. Myśliwskiej, ulicą Myśliwską do Piekarniczej, Piekarniczą ze zlokalizowanymi przy niej obiektami do ul. Rakoczego, ul. Nowolipie do ul. Kartuskiej, następnie prostopadle od ul. Kartuskiej do ul. Kol. Zręby, od ul. Kol. Zręby przez teren zabudowany do ul. Powstańców Warszawskich, ul.Powstańców Warszawskich, ul.Gen.Giełguda do torów kolejowych na wysokości Bramy Oliwskiej, torami kolejowymi po zachodniej ich stronie do Al. Gen. Hallera (bez tej ulicy ), dalej Al. Zwycięstwa , ul. Miszewskiego do Placu Komorowskiego, ul Chrobrego (bez tej ulicy), ul Czarny Dwór (bez tej ulicy) i dalej Al. Jana Pawła II.


Do zadań JRG należy w szczególności:

  1. Organizowanie i prowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczych na terenie własnego działania
  2. likwidacji miejscowych zagrożeń oraz wykonywanie specjalistycznych czynności ratowniczych w czasie klęsk żywiołowych oraz likwidacji miejscowych zagrożeń przez inne podmioty ratownicze.
  3. Utrzymanie w gotowości sprzętu i urządzeń do prowadzenia działań ratowniczo- gaśniczych.
  4. Współdziałanie z innymi podmiotami ratowniczymi i służbami funkcjonującymi na terenie działania JRG w zakresie prowadzonych działań ratowniczo-gaśniczych.
  5. Prowadzenie rozpoznania w zakresie niezbędnym do podjęcia działań ratowniczo-gaśniczych na obszarze własnego terenu działania i miasta Gdańska.
  6. Organizowanie ćwiczeń i doskonalenia zawodowego.

Udział w akcjach ratowniczo – gaśniczych to podstawowe, ale nie jedyne działania strażaków z JRG Nr1 Gdańsk- Wrzeszcz. Potencjał Jednostki to przede wszystkim świetnie wyszkoleni ludzie mający na wyposażeniu  samochody gaśnicze, nowoczesną autodrabinę i dwa ciężkie samochody ratownictwa technicznego i drogowego.

Ratownictwo techniczne w zakresie specjalistycznym w tym drogowe

Na drogach województwa pomorskiego (często również poza granicami województwa) strażacy z JRG Nr1 Gdańsk – Wrzeszcz usuwają skutki wszelkich wypadków komunikacyjnych z udziałem ciężkiego taboru samochodowego i komunikacyjnego.

Dowództwo JRG 1


DOWÓDCA JEDNOSTKI RATOWNICZO - GAŚNICZEJ NR 1 W GDAŃSKU - WRZESZCZ

bryg. Krzysztof Jakubowski

tel. (58)347-78-58


ZASTĘPCA DOWÓDCY JEDNOSTKI RATOWNICZO - GAŚNICZEJ NR 1 W GDAŃSKU - WRZESZCZ

mł. kpt. Paweł Rudo

tel. (58)347-78-59

Historia JRG 1

Cytat który opisuje najtrafniej rejon operacyjny Wrzeszcza: „Było sobie kiedyś miasto, które obok przedmieść Orunia, Siedlce, Oliwa, Emaus, Pruszcz, Święty Wojciech, Młyńska i Nowy Port miało przedmieście o nazwie Wrzeszcz. Wrzeszcz był tak duży i tak mały, że wszystko, co na tym świecie wydarza się lub mogłoby się wydarzyć, wydarzyło się lub mogłoby się wydarzyć we Wrzeszczu.” Günter Grass "Psie Lata"  i tak jest do dziś.

Plan Wrzeszcza z roku 1800

Pisząc w dzisiejszych czasach o historii Jednostki Ratowniczo –Gaśniczej we Wrzeszczu, należy pamiętać, iż przed rokiem 1945 miasto było w rękach niemieckich a tą część miasta, którą my nazywamy Wrzeszczem Niemcy nazywali Langfurhtem.

Plan Wrzeszcza z roku 1899

Historia Gdańskiej Zawodowej Straży Pożarnej sięgają 1859 roku. W tym roku została powołana do życia miejska zawodowa straż pożarna. Drużyna strażacka, bo tak ją wtedy nazywano, składała się z 1 inspektora ppoż., 2 ogniomistrzów, 1 sekcyjnego, 5 starszych strażaków, 16 strażaków, 35 strażaków stażystów, 4 woźniców. Dodatkowo w przedmieściach ówczesnego Gdańska pracowało 4 strażaków. Było stworzonych 5 zespołów, których utrzymanie w roku 1860 kosztowało łącznie ok. 65 tys. marek.

Duży wpływ na rozwój straży pożarnej w latach 90- tych XIX wieku miała przebudowa i rozwój niżej położonych obszarów miasta z domami mieszkalnymi oraz wzrost liczby mieszkańców z powodu przyłączenia do miasta obszarów peryferyjnych.  Zamieszczone zdjęcia obrazują jak szybko rozwijała się ta część przedmieścia Gdańska. W tym momencie straż pożarna dostała wystarczająco dużo przestrzeni do realizacji swoich celów. W roku 1906 zwiększono znacznie ilość zatrudnianych strażaków, a łączny roczny koszt utrzymania wzrósł do ok. 200 tys. marek.


Widok na strażnicę przy ul. Sosnowej tuż po jej powstaniu

Plan zagospodarowania działki z początku XX w.

W roku 1906 utworzono jednostkę we Wrzeszczu (rys. 3). Budynek ówczesnej jednostki istnieje do dzisiaj i znajduje się przy ulicy Sosnowej 2. Rejon operacyjny obejmował głównie teren dzisiejszego Starego Wrzeszcza. Od północy ograniczony terenami jednostki wojskowej i dzisiejszej ulicy Kościuszki dalej Aleją Hallera i Aleją Zwycięstwa w kierunku Gdańska Głównego. Pozostała część rejonu operacyjnego mieściła się w granicach gmachów Politechniki (od południa), zachodnia część rejonu ograniczona dzisiejszą ulicą Chrzanowskiego. Działania strażaków pracujących we Wrzeszczu skupiały się głównie w tej części miasta. Sam plan zagospodarowania jednostki był starannie przemyślany. Projektujący jednostkę na potrzeby strażaków umieści kilka uwag dotyczących jej użytkowania. Konie nakazano ustawiać w tylnej części garażu za sprzętem pożarniczym. W razie alarmu drzwi otwierały się automatycznie. Na pierwszym piętrze znajdowały się pokoje wypoczynkowe, pomieszczenia dziennego użytku, sypialnie oraz łazienki z toaletami dla zespołów i drużyn strażackich.  Drugie piętro to pokój ogniomistrza, gdzie znajdował się również dostęp do inżynierów i starszych strażaków poprzez schody zewnętrzne dostępne z korytarza budynku. Jednostka posiadała pomieszczenie do czyszczenia węży, w budynku była również wspinalnia (znajduje się do dziś) służąca do suszenia węży oraz ćwiczeń.

Rzut kondygnacji naziemnej budynku straży

Budynek został wyposażony w system ogrzewania przy pomocy gorącej pary. Piwnica posiadała kotłownie oraz przewidziano miejsce do składowania węgla. Samo umieszczenie budynku w odległości 24 metrów od ulicy Sosnowej nie było przypadkiem – uzyskano w ten sposób miejsce na plac apelowy oraz miejsce do ćwiczeń.

Dodatkowo należy wspomnieć, że obok został wybudowany budynek, w którym znajdowały się pomieszczenia rezerwowe dla samochodów. Na poddaszu budynku znajdowały się pomieszczenia na paszę dla koni. Przewidziano także miejsce na przyszłą rozbudowę strażnicy. Jeden z sąsiednich budynków miał zostać przeznaczony dla Policji. Zgodnie z planem miały się znajdować tam pomieszczenia dla urzędników i funkcjonariuszy, dwa areszty, sąd i ubikacje. Dodatkowo miały się znajdować tam izolowane izby do przechowywania zwłok. Całkowity koszt planów zagospodarowania terenu dla administracji publicznej miasta wyniosły ok. 115 tys. marek niemieckich.

Tuż przed drugą Wojną Światowa oddano do użytku lotnisko na Zaspie przy dzisiejszej Alei Jana Pawła II, tym samym powiększając rejon operacyjny strażaków z Wrzeszcza. Jednak prawdziwym sprawdzianem dla nich był czas wojny gdzie liczba samych pożarów była większa.

 


Powojenna rzeczywistość przyniosła wyzwolenie dla Gdańska. Zniszczone miasto (60%) powoli podnosiło się po wojnie. Podstawą dobrego działania miasta było jak najszybsze odbudowanie podstawowych organów administracji publicznej oraz służb zapewniających bezpieczeństwo obywatelom Wolnego Miasta Gdańska.
Już w kwietniu 1945 roku powołana do życia zostaje polska strażnica we Wrzeszczu na mocy wezwania Komendanta Straży Pożarnej w Gdańsku kpt. Wojska Polskiego Lucjana Wagnera z dnia 15 kwietnia. Pierwszą grupą strażaków służących we Wrzeszczu była grupa 23 strażaków z Piotrkowa Trybunalskiego, w późniejszym czasie zasileni strażakami z innych miast.  Oddział przyjął nazwę

ZAWODOWEJ STRAŻY POŻARNEJ W GDAŃSKU WRZESZCZU – oddział pierwszy

W budynku oprócz strażaków pełniących służby znajdowała się Komenda Rejonowa i Komenda Wojewódzka. W związku z ciągłym rozwojem miasta i powiększaniem się rejonu operacyjnego podjęto decyzje o wybudowaniu nowych obiektów przy ul Sosnowej 2 na potrzeby strażnicy. Obiekt, w którym Jednostka Ratowniczo - Gaśnicza istnieje po dzień dzisiejszy powstawał etapami na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Strażacy przenieśli się do nowego budynku z chwilą oddania go do użytku.

Jelcz 010 - GCBA (301 [G] 25)
Służył w Gdańsku Wrzeszczu do 2005 roku
STEYR - GCBA 13/48 (301 [G] 26)
Skończył służbie we Wrzeszczu w roku 2006
Iveco - GLBARt 0,7/22 (301 [G] 71)
W jego miejsce przybył Mercedes Atego


Na początku lat dziewięćdziesiątych, w momencie powstania Państwowej Straży Pożarnej, odział przyjął nazwę Jednostki Ratowniczo – Gaśniczej nr 1 w Gdańsku. Komenda Miejska została przeniesiona w miejsce nowo powstałej Jednostki Ratowniczo-Gaśniczej nr 5. W roku 1998 budynek, w którym od początku znajdowała się strażnica,  przekazano we władanie Komendy Wojewódzkiej. Przed końcem wieku jednostka wzbogaciła się o ciężkie samochody ratownictwa drogowego które służą w podziale bojowym do dziś:  SCRt - Mercedes Bronto, SCRd - Volvo oraz SCDz50 - Bumar Łabędy. Lata dziewięćdziesiąte w jednostce będą zapamiętane jako czas w którym dochodziło do dużych i poważnych w skutkach zdarzeń. Oto lista największych z nich:

- wypadek autobusu w Kokoszkach,
- wybuch gazu w wieżowcu przy ul.  Wojska Polskiego,
- pożar kościoła przy ul. Trawki.



Widok na JRG 1 w Gdańsku z początku XXI w.


W  2002 roku do obiektów Jednostki Ratowniczo Gaśniczej należała stacja paliw, myjnia samochodowa oraz stacja obsługi sprzętu ochrony dróg oddechowych. Początek XXI wieku był okresem przemian i modernizacji jednostki. Jednostka otrzymała dodatkowy sprzęt specjalistyczny w postaci 37 metrowej drabiny SCD 37 IVECO – MAGIRUS oraz nowe GBA 2,5/25 Mercedes Atego . Dokonano niezbędnych czynności aby uzyskać od władających miastem dodatkowy teren pod nowy plac manewrowy dla samochodów gaśniczych, który miał ułatwić i przyspieszyć wyjazdy do zdarzeń. Dokonano modernizacji elewacji budynku, ocieplono budynek styropianem oraz wymieniono stolarkę okienną. Budynek wewnątrz został również odświeżony przez gruntowny remont wszystkich pomieszczeń użytku codziennego.

Aktualny wygląd JR-G 1 w Gdańsku (2010)

 

Grupa specjalistyczna

Ratownictwo techniczne – jest to zespól czynności podejmowanych przez Państwową Straż Pożarną we wszystkich rodzajach zdarzeń  polegających na wykorzystaniu specjalistycznych technik ratowniczych przy użyciu specjalistycznego sprzętu technicznego w celu ratowania życia, zdrowia, mienia i środowiska. Na ratownictwo techniczne wykonywane przez jednostki ochrony przeciwpożarowej składają się przedsięwzięcia organizacyjne i środki podejmowane dla rozpoznawania, prognozowania i likwidacji miejscowych zagrożeń dostosowanych do rodzaju i rozmiarów.

Specjalistyczna Grupa Ratownictwa Technicznego jest częścią Wojewódzkiej Brygady Odwodowej, która stanowi Centralny Odwód Operacyjny. Grupa przeznaczona jest do usuwania skutków wypadków głównie w komunikacji drogowej oraz w infrastrukturze komunalnej. Samochody ratownictwa technicznego wyposażone są w specjalistyczny sprzęt m.in. nożyce hydrauliczne do cięcia karoserii samochodów, rozpieraki hydrauliczne, poduszki pneumatyczne wysoko i niskociśnieniowe do podnoszenia pojazdów. Grupę tworzy Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza nr 1 w Gdańsku Wrzeszczu, która dysponuje następującym sprzętem technicznym:


Specjalny Ciężkio Samochod Ratownictwa Technicznego SRt –  "Renault Midlum"

Oznaczony numerem operacyjnym GF 301-43

Samochód Specjalny Ratownictwa Technicznego wyposażony jest w dwa najnowsze zestawy urządzeń hydraulicznych firmy "Lucas", poduszki nisko i wysokociśnieniowe firmy VETTER, agregat prądotwórczy o mocy 20 kVA, maszt oświetleniowy o mocy 4 x 20000 lumenów , wyciągarkę o sile 7 t, sprzęt burzący, pilarki do drewna firmy Stihl, oraz przecinarki do stali i betonu firmy HUSQVARNA, środki sorpcyjne do substancji ropopochodnych, kompozytowe aparaty powietrzne "AUER" i inny sprzęt specjalistyczny. Samochód wykorzystywany jest do działań z zakresu ratownictwa technicznego i drogowego, posiada napęd terenowy. Obsadę stanowią trzy osoby

Ciężki samochód ratownictwa drogowego SCRD

 

Cele i zadania SGRT:

Specjalistyczna Grupa Ratownictwa Technicznego wykonuje zadania :- utrzymanie stałej gotowości do prowadzenia działań ratowniczych,- podejmowanie działań zmierzających do ograniczenia i likwidacji:        
- awarii, wypadków i katastrof technicznych,        
- wypadków i awarii komunikacyjnych,        
- zdarzeń wymagających stosowania sprzętu specjalistycznego ratownictwa technicznego.
- oznakowanie i zabezpieczenie miejsca zdarzenia,        
- uwalnianie i ewakuację zagrożonych osób i zwierząt,        
- wykonywanie przejść i dojść do poszkodowanych, w tym         
- usuwanie przeszkód naturalnych i sztucznych,        
- oświetlenie terenu działań.

Ponadto Specjalistyczna Grupa Ratownictwa Technicznego, zaangażowana w akcjach ratownictwa drogowego ma za zadanie:
- kierowanie i organizację akcji,
- udzielanie pomocy poszkodowanym,
- uwolnienie zakleszczonych,
- likwidowanie zatorów i przeszkód terenowych,
- oświetlenie terenu akcji,
- zasilanie urządzeń energią elektryczną,
- usuwanie wraków zagrażających bezpieczeństwu ruchu,
- podejmowanie decyzji o pracach wyburzeniowych,
- wstrzymaniu ruchu w komunikacji drogowej,- zabezpieczenie logistyczne akcji.